Yapı Mühendisliği Sözlüğü

Yapı Bilgi Modellemesi (BIM) yazılımları kullanılarak, mimari, taşıyıcı sistem ve tesisat tasarımlarının tek ve eşgüdümlü bir dijital model üzerinden yürütülmesi yaklaşımı.

Bir çelik çekirdeğin, dışını saran bir kılıf (beton veya çelik boru dolgu) içinde burkulması engellenerek hem çekmede hem basınçta akma dayanımına kadar sünek biçimde çalışmasını sağlayan özel çapraz eleman.

Binanın dış yüzeyini oluşturan, taşıyıcı sistemden bağımsız olarak iklim etkilerine ve rüzgara karşı koruma sağlayan kaplama ve strüktür bütünü.

Bir çelik çerçeveye eklenen diyagonal çaprazların, kolon-kiriş kesişim noktalarında (konsantrik) veya kasıtlı bir dışmerkezlikle (eksantrik) bağlandığı, yatay yükleri esas olarak eksenel kuvvetle taşıyan çelik taşıyıcı sistem türü.

Binayı üstten kapatan, kendi ağırlığı, kar ve rüzgar yüklerini taşıyıp ana taşıyıcı sisteme aktaran kaplama ve strüktür bütünü.

Bina çevresine sık aralıklı ve derin kirişlerle bağlanmış kolonlar yerleştirilerek, tüm cephenin tek bir içi boş 'tüp' gibi yatay yüklere karşı birlikte çalışmasını sağlayan yüksek bina taşıyıcı sistemi.

Döşeme veya çatı düzleminde oluşarak yatay yükleri düşey taşıyıcı elemanlara (perde, çerçeve) aktaran rijit düzlem elemanı.

Düşey yükleri taşıyan, kullanım alanını oluşturan ve yatay yükleri diyafram olarak düşey elemanlara aktaran yatay taşıyıcı eleman.

Sıcaklık farklarından kaynaklanan uzama ve kısalmaların yapıda çatlak veya hasar oluşturmasını önlemek için, uzun binalarda bırakılan yapısal boşluk.

Bir gökdelenin en üst kullanılabilir katı ile mimari tepe noktası (kule, sivri uç) arasındaki, işlevsel olarak kullanılamayan yükseklik farkı; CTBUH tarafından tanımlanan bir kavram.