Yapısal Tasarım Sözlüğü

Beton ve donatı çeliği arasındaki kayma direnci; kenetlenme boyunu belirler.

Donatı çubuğu yüzeyi boyunca birim alana düşen, çeliği çevreleyen betona aktarılan kayma gerilmesi.

Bir noktadaki gerilme durumunun, kayma gerilmesinin sıfıra düştüğü özel eksen takımında ifade edilen, o noktadaki en büyük ve en küçük normal gerilme değerleri.

Bir yükün, taşıyıcı elemanın üst lifi yerine gövdesinin alt/iç bölgesinden dolaylı olarak aktarıldığı bağlantılarda, bu yükü yukarıya, elemanın basınç bölgesine 'asarak' taşıyan özel dikey donatı.

Sönüm oranı kritik sönümün üzerinde (ξ>1) olan, serbest bırakıldığında hiç salınmadan ancak kritik sönümlü duruma göre daha yavaş bir şekilde denge konumuna dönen sistem türü.

Bir kütlenin ivmelenmesine karşı gösterdiği, kütle ile ivmenin çarpımına eşit ve ivmeye ters yönde etkiyen sanal kuvvet; D'Alembert Prensibi'nin temelini oluşturur.

Bir kesitin alanının, tarafsız eksene göre dağılımını niteleyen; eğilme rijitliği ve dayanımını doğrudan belirleyen geometrik özellik.

Bir kesitin atalet momentinin, kesit alanına oranının kareköküyle bulunan; kesitin kütlesinin (alanının) belirli bir eksen etrafında ne kadar 'dağınık' konumlandığını ifade eden geometrik büyüklük.

Binanın üst katlarına yerleştirilen, yayvan/sönümlü bağlantılarla asılan ve binanın kendi doğal titreşim periyoduna 'ayarlanmış' büyük bir kütlenin, ters fazda hareket ederek titreşimi azaltması cihazı.

Sönüm oranı kritik sönümün altında (ξ<1) olan, serbest bırakıldığında giderek azalan genlikte salınarak (titreşerek) denge konumuna dönen sistem türü; gerçek binaların tamamına yakını bu kategoridedir.