Yapı Malzemeleri Terimleri

1918'de Duff Abrams tarafından ortaya konan, sabit malzemelerle üretilmiş betonun basınç dayanımının, esas olarak su/çimento oranıyla ters orantılı biçimde değiştiğini gösteren ampirik ilişki.

Betonun hacimce büyük kısmını oluşturan, çimento hamuru ile bir arada tutulan kum, çakıl ve kırma taş karışımı.

Çatlamış bir beton kesitinde, çatlağın pürüzlü yüzeyleri arasındaki agrega tanelerinin birbirine kenetlenerek, çatlak düzlemine paralel yönde kesme kuvveti aktarmasını sağlayan mekanizma.

Yapı çeliğinin, elastik davranıştan kalıcı (plastik) şekil değiştirmeye geçtiği gerilme sınırı.

Bir malzemenin gerilme-şekil değiştirme eğrisinde elastik davranıştan kalıcı şekil değiştirmeye geçtiği, mukavemet biliminin temel referans gerilme değeri.

Yumuşak yapı çeliklerinde akma noktasından sonra gerilmenin sabit kaldığı, şekil değiştirmenin belirgin biçimde arttığı bölge.

Bazı agregalardaki reaktif silika ile çimentodaki alkalilerin reaksiyona girerek genleşen bir jel oluşturması ve bu genleşmenin betonu içten çatlatması olayı.

Öngermeli bir kirişte, öngerme kuvvetinin ankraj başlığından elemana yoğun bir şekilde aktarıldığı, yüksek yarılma (splitting) ve patlama (bursting) gerilmelerinin oluştuğu uç bölge.

Agrega taneleri ile onları saran çimento hamuru arasında oluşan, çimento hamurunun geneline göre daha gözenekli ve zayıf ince bölge.

Öngerme halatlarının, beton sertleştikten sonra elemanın içindeki kılıf borulardan geçirilerek gerildiği ve kuvvetin elemanın uçlarındaki ankraj başlıklarıyla betona aktarıldığı öngermeli beton üretim yöntemi.