Terimler Sözlüğü

1918'de Duff Abrams tarafından ortaya konan, sabit malzemelerle üretilmiş betonun basınç dayanımının, esas olarak su/çimento oranıyla ters orantılı biçimde değiştiğini gösteren ampirik ilişki.

Bir titreşim hareketinin, radyan/saniye biriminde ifade edilen dönme hızı; doğal frekansın 2π ile çarpılmasıyla elde edilen ve hareket denkleminde doğrudan kullanılan büyüklük.

Beton ve donatı çeliği arasındaki kayma direnci; kenetlenme boyunu belirler.

Donatı çubuğu yüzeyi boyunca birim alana düşen, çeliği çevreleyen betona aktarılan kayma gerilmesi.

Betonun hacimce büyük kısmını oluşturan, çimento hamuru ile bir arada tutulan kum, çakıl ve kırma taş karışımı.

Çatlamış bir beton kesitinde, çatlağın pürüzlü yüzeyleri arasındaki agrega tanelerinin birbirine kenetlenerek, çatlak düzlemine paralel yönde kesme kuvveti aktarmasını sağlayan mekanizma.

Yapı çeliğinin, elastik davranıştan kalıcı (plastik) şekil değiştirmeye geçtiği gerilme sınırı.

Bir malzemenin gerilme-şekil değiştirme eğrisinde elastik davranıştan kalıcı şekil değiştirmeye geçtiği, mukavemet biliminin temel referans gerilme değeri.

Yumuşak yapı çeliklerinde akma noktasından sonra gerilmenin sabit kaldığı, şekil değiştirmenin belirgin biçimde arttığı bölge.

Statik kayma gerilmesinin zeminin sıvılaşma sonrası (rezidüel) mukavemetini aştığı, genellikle eğimli zeminlerde veya yüksek dolgu şevlerinde görülen, tetiklendiğinde ani ve büyük deformasyonlara yol açabilen tehlikeli sıvılaşma biçimi.