Döşeme Süreksizliği (A2) [1][1]TBDY 2018, Madde 3.6.2.2, Tablo 3.6 (A2)

DöşemeDöşemeDüşey yükleri taşıyan, kullanım alanını oluşturan ve yatay yükleri diyafram olarak düşey elemanlara aktaran yatay taşıyıcı eleman. süreksizliği (A2), bir kat döşemesinin, üzerine etkiyen deprem kuvvetlerini düşey taşıyıcı sistemTaşıyıcı SistemBir yapıya etkiyen düşey ve yatay yükleri zemine aktaran elemanların oluşturduğu bütün. elemanlarına (kolonKolonAğırlıklı olarak eksenel basınç kuvveti taşıyan, düşey ve yatay yükleri kirişten temele aktaran düşey taşıyıcı eleman., perde) güvenle dağıtabilecek yeterli düzlem içi rijitliğe ve bütünlüğe sahip olmaması durumunda ortaya çıkan planda düzensizlik türüdür. TBDY 2018, Madde 3.6.2.2’de bu düzensizliği üç ayrı duruma ayırır:

• Tip I: Merdiven ve asansör boşlukları dahil, boşluk alanları toplamının kat brüt alanının 1/3’ünden fazla olması.
• Tip II: Deprem yüklerinin düşey taşıyıcı sistem elemanlarına güvenle aktarılabilmesini güçleştiren yerel döşeme boşluklarının bulunması.
• Tip III: Döşemenin düzlem içi rijitlikRijitlikRijitlik, bir elemanın veya yapının yük altında ne kadar az şekil değiştirdiğini gösteren özelliktir; aynı yük altında daha az yer değiştiren sistem daha rijittir. ve dayanımında ani azalmaların olması (örn. döşeme kalınlığının veya donatısının aniden azaldığı geçiş bölgeleri).

Bu düzensizliğin bulunduğu binalarda, kat döşemelerinin artık “rijit diyaframDiyaframDöşeme veya çatı düzleminde oluşarak yatay yükleri düşey taşıyıcı elemanlara (perde, çerçeve) aktaran rijit düzlem elemanı.” olarak basitçe modellenmesi yeterli olmaz; TBDY 2018 bu durumda döşemelerin iki boyutlu levha (membran) veya kabuk sonlu elemanlarla modellenmesini zorunlu kılar (Madde 4.5.6.2), böylece döşeme içindeki gerçek gerilmeGerilmeBir kesite etkiyen iç kuvvetin, kesit alanına bölünmesiyle elde edilen, malzemenin iç direncini ifade eden temel mukavemet büyüklüğü./kuvvet dağılımı ve yerel zayıflıkların etkisi doğru şekilde hesaba katılabilir.

Pratikte A2 düzensizliğinden kaçınmanın en yaygın yolu, büyük boşlukların (özellikle bina köşelerinde veya kenarlarında) mümkün olduğunca küçük tutulması ve kaçınılamıyorsa boşluk kenarlarına yeterli rijitlik ve dayanıma sahip yatay kirişler (döşeme kirişleri) yerleştirilmesidir.