Timoshenko Kiriş Teorisi

Timoshenko kirişKirişAğırlıklı olarak eğilme momenti ve kesme kuvveti taşıyan, döşeme yüklerini kolon veya perdelere aktaran yatay taşıyıcı eleman. teorisi, klasik Euler-Bernoulli kiriş teorisinin basitleştirici varsayımını -kesitlerin eğilme sonrası da kiriş eksenine dik kalmaya devam ettiği, yani kesme deformasyonunun ihmal edilebilir olduğu varsayımını- gevşeterek, kesme kuvvetinin yol açtığı ek açısal deformasyonu da toplam sehimSehimBir yapısal elemanın düşey yükler altında, orijinal doğrultusundan düşey yönde yaptığı elastik yer değiştirme. hesabına dahil eden daha gelişmiş bir kiriş teorisidir. Bu teoride kesitler eğilme sonrası artık kiriş eksenine tam dik kalmaz; ek bir kayma açısı kadar dönmüş olurlar.

Narin (açıklığı yüksekliğine göre büyük) kirişlerde kesme deformasyonunun toplam sehime katkısı ihmal edilebilir düzeydedir ve Euler-Bernoulli teorisi yeterince doğru sonuç verir; ancak derin kirişDerin KirişAçıklığa oranla kesit yüksekliği çok büyük olan, klasik düz-kesit eğilme teorisinin geçerli olmadığı, yükün mesnede kafes kiriş analojisiyle doğrudan bir basınç çubuğu üzerinden aktarıldığı kiriş türü. gibi kesme açıklığı oranıKesme Açıklığı OranıBir elemanın kesme açıklığının (mesnetten sıfır moment noktasına veya karşı mesnede olan mesafenin) kesit yüksekliğine oranı; kesitin eğilme mi yoksa kesme mi baskın davranış sergileyeceğini belirleyen temel geometrik parametre. düşük, kısa ve yüksek kesitli elemanlarda kesme deformasyonunun katkısı önemli hale gelir ve Euler-Bernoulli teorisi sehimi olduğundan düşük tahmin eder. Bu nedenle Timoshenko teorisi; derin kirişlerin, kısa kolonların, kalın döşemelerin ve genel olarak kesme açıklığı oranı düşük elemanların daha gerçekçi rijitlikRijitlikRijitlik, bir elemanın veya yapının yük altında ne kadar az şekil değiştirdiğini gösteren özelliktir; aynı yük altında daha az yer değiştiren sistem daha rijittir. ve sehim hesaplarında, ayrıca sonlu elemanlar metoduSonlu Elemanlar MetoduKarmaşık bir yapıyı, davranışı matematiksel olarak bilinen çok sayıda küçük ve basit parçaya (sonlu eleman) bölerek, bu parçaların birleşik davranışından bütünün tepkisini hesaplayan sayısal analiz yöntemi. yazılımlarının kesme deformasyonunu içeren kiriş elemanı formülasyonlarında kullanılır.