Kaynaklı Birleşim

Kaynaklı birleşim, çelik yapı elemanlarının, kaynakKaynakİki çelik parçanın, ergiyen kaynak metaliyle kaynaşarak kalıcı ve tek parça haline getirilmesi işlemi. metalinin ergiyerek ana malzemeyle kaynaşması (füzyon) yoluyla kalıcı ve süreksiz olmayan tek parça haline getirilmesiyle oluşan bağlantı türüdür. Bulonlu birleşimlerin aksine ek plaka ve bulonBulonÇelik yapı elemanlarını sıkma kuvvetiyle veya kesme/ezilme yoluyla birbirine bağlayan, sökülüp takılabilen yüksek dayanımlı bağlantı elemanı; günlük dilde 'cıvata' olarak da anılır. gerektirmediğinden daha sade bir görünüm ve genellikle daha yüksek rijitlikRijitlikRijitlik, bir elemanın veya yapının yük altında ne kadar az şekil değiştirdiğini gösteren özelliktir; aynı yük altında daha az yer değiştiren sistem daha rijittir. sağlar, ancak kalite kontrolü saha koşullarında daha zordur ve kaynakçı işçiliğine, kaynak prosedürüne büyük ölçüde bağımlıdır. Alın kaynağı (tam nüfuziyetli veya kısmi nüfuziyetli) ve köşe kaynağı en yaygın iki temel kaynak türüdür.

Deprem bölgelerinde moment aktaran kaynaklı birleşimler özellikle kritik öneme sahiptir; 1994 Northridge depreminde çelik moment çerçevelerinde beklenmedik gevrek kaynak kırılmaları gözlenmesi, sonraki yıllarda birleşim detaylarının (örneğin kirişKirişAğırlıklı olarak eğilme momenti ve kesme kuvveti taşıyan, döşeme yüklerini kolon veya perdelere aktaran yatay taşıyıcı eleman. alt başlığındaki gerilmeGerilmeBir kesite etkiyen iç kuvvetin, kesit alanına bölünmesiyle elde edilen, malzemenin iç direncini ifade eden temel mukavemet büyüklüğü. yoğunlaşmasını azaltan geometrik değişiklikler) ve kaynak kalite kontrol standartlarının (ultrasonik muayene gibi) kapsamlı biçimde revize edilmesine yol açmıştır.