Dayanıma Göre Tasarım (DGT)[1][1]AFAD (2018). Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği. Madde 4.1.2, Bölüm 4.Kaynağa Git

Dayanıma göre tasarım, taşıyıcı sistemin öngörülen süneklikSüneklikBir malzemenin, kesitin veya sistemin, göçme öncesi ulaşabildiği deformasyonun akma deformasyonuna oranı olarak ifade edilen sünek davranış ölçüsü. kapasitesini deprem yüküDeprem YüküDeprem sırasında yapının kütlesinin ivmelenmesinden kaynaklanan, tasarımda eşdeğer statik veya dinamik kuvvetlerle temsil edilen yatay etki. azaltma katsayılarıyla hesaba katan yaklaşımdır. Doğrusal analizden bulunan iç kuvvetler, diğer yük etkileriyle birleştirilir; gerekli elemanlarda dayanım fazlalığı ve kapasite tasarımıKapasite TasarımıYapının belirli elemanlarında sünek davranış sağlanırken, diğer elemanların bu davranışa yetecek dayanımda tasarlanması ilkesi. kuralları uygulanır.

Temel dayanım kontrolü şematik olarak şöyle yazılır:

$$E_d \leq R_d$$

Burada $E_d$ tasarım etkisini, $R_d$ ilgili etkiye karşı tasarım dayanımını gösterir. Örneğin eğilmede momentler, kesmede kuvvetler karşılaştırılır. Göreli kat ötelemeleri, ikinci mertebe etkileri ve detaylandırma koşulları da aynı tasarımın parçalarıdır. TBDY Bölüm 4’ün uygulanabilirliği taşıyıcı sistemTaşıyıcı SistemBir yapıya etkiyen düşey ve yatay yükleri zemine aktaran elemanların oluşturduğu bütün., bina yüksekliğiBina Yüksekliği (H_N)TBDY 2018'de bina yükseklik sınıfının (BYS) belirlenmesinde kullanılan girdi büyüklük; binanın temel üstünden (veya rijit bodrum perdelerinin üst kotundan) en üst kat döşemesine kadar ölçülen toplam yükseklik (H_N). ve performans hedefiyle birlikte belirlenir. Bu yaklaşım, TBDY kapsamındaki binaların büyük bölümünde normal performans hedefiNormal Performans HedefiTBDY'de bina türü ve deprem tasarım sınıfına göre belirlenen temel deprem düzeyi ile performans düzeyi eşleşmeleri. için uygulanan temel tasarım yöntemidir; DD-2 deprem yer hareketi altında Kontrollü Hasar düzeyi hedeflenir.