Deprem Tasarım Sınıfı [1][1]TBDY 2018, Madde 3.2, Tablo 3.2

Deprem tasarım sınıfı (DTS), bir binaya uygulanacak deprem hesap ve detaylandırma kurallarının sıkılığını belirlemek amacıyla, o bölgedeki deprem tehlikesinin şiddetini gösteren kısa periyot tasarım spektral ivme katsayısıKısa Periyot Tasarım Spektral İvme KatsayısıTasarım spektrumunun yatay plato bölgesindeki ivme değerini belirleyen, harita spektral ivme katsayısının yerel zemin etkisiyle büyütülmüş hâli (S_DS). (S__DS) ile binanın kullanım sınıfının (BKSBina Kullanım SınıfıTBDY 2018'de binaların kullanım amacına ve deprem sonrası işlevsel önemine göre dört sınıfa (BKS 1-4) ayrıldığı, bina önem katsayısını belirleyen sınıflandırma.) birlikte değerlendirilmesiyle DTS 1’den (en yüksek tehlike/önem) DTS 4’e (en düşük tehlike/önem) kadar belirlenen bir sınıflandırmadır.

DTS, TBDY 2018’in birçok bölümünde doğrudan referans alınır: hangi analiz yönteminin (doğrusal elastik veya doğrusal olmayan) zorunlu olacağı, minimum donatıMinimum DonatıBir elemanın çatlama anında ani ve gevrek bir kırılma yaşamaması için, boyuna donatı miktarının belirli bir alt sınırın altına düşmemesini şart koşan yönetmelik kuralı. ve süneklikSüneklikBir malzemenin, kesitin veya sistemin, göçme öncesi ulaşabildiği deformasyonun akma deformasyonuna oranı olarak ifade edilen sünek davranış ölçüsü. detaylandırma şartlarının ne kadar sıkı uygulanacağı ve bazı düzensizlik türlerine getirilen kısıtlamaların şiddeti DTS’ye bağlı olarak değişir. Yüksek DTS değerine sahip (deprem tehlikesiDeprem TehlikesiBelirli bir bölgede belirli bir zaman aralığında belirli şiddette bir deprem yaşanma olasılığının bilimsel olarak tanımlanması. düşük veya önemi az) binalarda daha esnek kurallar uygulanabilirken, düşük DTS’ye (yüksek tehlike/önem) sahip binalarda çok daha sıkı ve kapsamlı bir tasarım süreci zorunludur.