Zemin Büyütmesi

Zemin büyütmesi (zemin amplifikasyonu), sismik dalgaların derindeki sağlam kaya tabakasından yüzeye doğru ilerlerken, üzerlerinden geçtikleri yumuşak zemin tabakalarının düşük empedansı (rijitlikRijitlikRijitlik, bir elemanın veya yapının yük altında ne kadar az şekil değiştirdiğini gösteren özelliktir; aynı yük altında daha az yer değiştiren sistem daha rijittir. × yoğunluk) nedeniyle genlikGenlikTitreşen bir sistemin denge konumundan yaptığı en büyük yer değiştirme, hız veya ivme değeri. olarak büyümesi olgusudur. Bu büyütme miktarı zeminin dinamik kayma modülüne, kayma dalgası hızına (Vs_₃₀) ve tabaka kalınlığına bağlıdır; genel eğilim olarak ne kadar yumuşak ve kalın bir zemin tabakası varsa büyütme o kadar fazla olur.

Zemin büyütmesi, bir zemin tabakasının doğal periyodunda en belirgin hâle gelir (rezonansRezonansBir sistemin doğal titreşim periyodunun, kendisini zorlayan dış etkinin baskın periyoduna yakın olması durumunda tepki genliğinin aşırı derecede büyümesi olgusu.); bu nedenle transfer fonksiyonu genellikle bu periyotta belirgin bir tepe noktası gösterir. TBDY 2018, bu fiziksel olguyu tasarım hesabına yansıtmak için yerel zemin sınıfına bağlı spektrum katsayılarını (F__S, F_₁) kullanır; 1985 Mexico City ve 1999 Adapazarı depremlerinde gözlemlenen ağır hasar, zemin büyütmesinin pratikteki yıkıcı sonuçlarının en bilinen örnekleri arasındadır.