Kiriş Mekanizması[1][1]AFAD (2018). Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği. Bölüm 7, kolon-kiriş dayanım ilişkisi.Kaynağa Git

KirişKirişAğırlıklı olarak eğilme momenti ve kesme kuvveti taşıyan, döşeme yüklerini kolon veya perdelere aktaran yatay taşıyıcı eleman. mekanizması, deprem etkisindeki bir çerçevede plastik mafsalların ağırlıkla kiriş uçlarında oluşmasıyla gelişen genel davranış biçimidir. Plastikleşmenin yapı yüksekliğine yayılması, dönme taleplerinin tek bir katta yoğunlaşmasını sınırlandırmaya yardım eder. KolonKolonAğırlıklı olarak eksenel basınç kuvveti taşıyan, düşey ve yatay yükleri kirişten temele aktaran düşey taşıyıcı eleman. tabanlarında da sistemin sınır koşullarına bağlı plastikleşme görülebilir.

Bu mekanizmanın hedeflenmesi, güçlü kolon-zayıf kiriş ilkesiyle ilişkilidir. Kolonların iki eksenli eğilmeİki Eksenli EğilmeBir kesitin, aynı anda hem güçlü hem zayıf eksen doğrultusunda eğilme momentine maruz kalması durumu; köşe kolonlarında ve deprem sırasında binanın iki yatay doğrultuda aynı anda salınmasıyla ortaya çıkan yaygın bir yükleme koşulu. ve eksenel yük etkileri, kirişlerin gerçek moment kapasiteleri ve birleşim bölgesi davranışı birlikte değerlendirilir. Kirişlerde yeterli dönme kapasitesi sağlamak için enine donatıEnine DonatıBoyuna donatıyı çevreleyen, kesme kuvvetini karşılayan, burkulmasını önleyen ve betonu sargılayan enine yönde yerleştirilmiş donatı., boyuna donatı kenetlenmesi ve kapasiteye göre kesme hesabı tasarımın ayrılmaz parçalarıdır. Kolon mekanizması ya da yumuşak kat mekanizması olarak bilinen istenmeyen biçimde ise plastikleşme tek bir katın kolonlarında yoğunlaşır ve yapı çok daha küçük bir öteleme kapasitesiyle göçebilir.