Killi Zemin

Killi zemin, çapı 2 mikrondan küçük, levhamsı mineral yapıdaki danelerden oluşan, su ile karıştığında plastik bir kıvam kazanan ve kuruduğunda sertleşen ince daneli bir zemin türüdür. Kum ve çakılın aksine killi zeminlerin mukavemeti, dane şekli ve sürtünmesinden değil, büyük ölçüde kohezyondan (partiküller arası elektrokimyasal çekim) ve nem içeriğine bağlı kıvamdan kaynaklanır.

Killi zeminler; düşük geçirgenlik (dolayısıyla yavaş konsolidasyonKonsolidasyonDoygun ince daneli bir zeminin, yük altında gözenek suyunun zamanla dışarı atılmasıyla hacminin azalarak sıkışması süreci.), yüksek sıkışabilirlik, mineral türüne bağlı olarak önemli şişme/çökme potansiyeli ve nem içeriğine son derece duyarlı kayma mukavemetiKayma Mukavemeti (Zemin)Bir zeminin kayma gerilmesi altında göçmeye karşı gösterdiği, kohezyon ve içsel sürtünme açısıyla tanımlanan direnç. (drenajlı/drenajsız ayrımının önem kazandığı) gibi özellikleriyle mühendislik açısından kohezyonsuz zeminlere göre çok daha karmaşık bir davranış sergiler. Bu nedenle killi zeminler üzerine inşaat, genellikle daha kapsamlı bir zemin etüdüZemin EtüdüBir yapı sahasının zemin ve kayaç özelliklerini sondaj, arazi ve laboratuvar deneyleriyle belirleyen, temel tasarımının dayandığı çalışma. ve oturmaOturmaBir temelin, altındaki zeminin yük altında sıkışması veya deformasyonu nedeniyle düşey yönde yaptığı yer değiştirme. değerlendirmesi gerektirir.