Oturma

Oturma, bir temelin altındaki zeminin, üst yapıdan gelen yük altında hacim değiştirmesi veya deforme olması sonucu düşey yönde aşağı doğru hareket etmesidir. Oturma iki ana bileşene ayrılır: yük uygulanır uygulanmaz gerçekleşen ani (elastik) oturma ve özellikle doygun killi zeminlerde gözenek suyunun zamanla dışarı atılmasıyla (konsolidasyonKonsolidasyonDoygun ince daneli bir zeminin, yük altında gözenek suyunun zamanla dışarı atılmasıyla hacminin azalarak sıkışması süreci.) yıllara yayılan konsolidasyon oturması.

Bir yapının güvenliği açısından toplam oturma miktarı kadar, farklı temeller veya farklı noktalar arasındaki farklı oturmaFarklı OturmaBir yapının farklı temel noktalarının (kolonlarının) birbirinden farklı miktarlarda düşey yer değiştirme (oturma) yapması; üniform oturmanın aksine yapıda eğilme, çatlama ve eğilme (tilt) oluşturan, tasarımda daha kritik kabul edilen oturma türü. (diferansiyel oturma) da kritik önem taşır; zemin özelliklerinin sahada değişkenlik göstermesi veya yüklerin homojen dağılmaması durumunda ortaya çıkan farklı oturma, üst yapıda çatlaklara, kapı-pencere çarpıklıklarına ve ağır durumlarda yapısal hasara yol açabilir. Bu nedenle temel tasarımında taşıma gücüTaşıma Gücü (Zemin)Bir zeminin, kesme göçmesine veya aşırı oturmaya yol açmadan güvenle taşıyabileceği maksimum temel basıncı. kontrolünün yanı sıra, hem toplam hem de farklı oturmanın izin verilen sınırlar içinde kalması ayrıca doğrulanır.