Kabuk Elemanı[1]Bathe, K. J. (2010). Finite Element Procedures for Solids and Structures. MIT OpenCourseWare.Kaynağa Git

EN: Shell Element

Bir yüzeyin düzlem içi membran ve düzlem dışı eğilme davranışlarını birlikte temsil eden sonlu eleman.

Kabuk elemanı, ince veya orta kalınlıktaki yüzeysel taşıyıcıların membran, eğilme ve formülasyonuna göre enine kesme davranışını bir arada modeller. Perdeler, döşemeler, çelik levhalar ve eğrisel kabuklar için kullanılabilir.

Orta yüzey geometrisi, kalınlık ve malzeme özellikleri elemanın temel girdileridir. Yerel eksenlerin yönü, yüzey normalinin seçimi ve üst-alt yüz işaretleri sonuçların yorumlanmasında önemlidir.

Kabuk kuvvetleri çoğunlukla birim genişlik başına verilir. Ağ geçişleri, açıklık köşeleri ve çubuk elemanlarla bağlantılar uygun biçimde düzenlenmelidir. Kalınlık doğrultusundaki ayrıntılı gerilmeGerilmeBir kesite etkiyen iç kuvvetin, kesit alanına bölünmesiyle elde edilen, malzemenin iç direncini ifade eden temel mukavemet büyüklüğü. dağılımının önemli olduğu bölgeler farklı modelleme yaklaşımları gerektirebilir. Yaygın yapısal analiz programlarında kabuk elemanları ince kabuk (Kirchhoff) ve kalın kabuk (Mindlin-Reissner) formülasyonlarıyla sunulur; seçim kalınlığın açıklığa oranına göre yapılır.

Bu terim hakkında detaylı yazıSonlu Elemanlar Metodu Nedir? →

Yazar

Yapı Tasarım Akademisi

M.Sc. ETH İnşaat Yüksek Mühendisi

Yapı ve Geoteknik Anabilim Dalları

Yapı ve Geoteknik Mühendisliği alanlarında uzmanlaşmış, ETH Zürich mezunu inşaat yüksek mühendisi. Deprem mühendisliği, zemin dinamiği ve yapısal tasarım üzerine odaklanıyor.