Burkulma Yükü

EN: Buckling Load

Diğer adları: Euler Yükü

İdeal, kusursuz bir basınç elemanının teorik olarak stabilitesini kaybettiği, elemanın rijitliği ve etkin boyuna bağlı kritik eksenel yük.

Burkulma yükü (Euler yükü), ideal (yani mükemmel doğrultulu, kusursuz malzemeli ve merkezi yüklenen) bir basınç elemanının, elastik burkulma yoluyla teorik olarak stabilitesini kaybettiği kritik eksenel yüktür:

Pcr=π2EI(KL)2P_{cr} = \frac{\pi^2 EI}{(KL)^2}

Burada EE elastisite modülünü, II kesitin atalet momentini ve KLKL etkin (burkulma) boyunu ifade eder. Leonhard Euler tarafından türetilen bu yük, etkin boy arttıkça hızla, boyun karesiyle ters orantılı biçimde azalır.

Gerçek elemanlardaki kusurlar (başlangıç eğriliği, artık gerilmeler, yükleme dışmerkezliği) nedeniyle gerçek burkulma dayanımıBurkulma DayanımıBir basınç elemanının, burkulma yoluyla stabilite kaybetmeden taşıyabildiği maksimum eksenel yük., teorik Euler yükünün her zaman altında kalır; bu fark, düşük narinlikte daha belirgin, yüksek narinlikte ise Euler yüküne daha yakındır. Bu nedenle modern tasarım yönetmelikleri, burkulma dayanımını doğrudan Euler formülüyle değil, narinliğe bağlı ampirik azaltma katsayıları üzerinden hesaplar; yine de Euler yükü, bu ampirik yaklaşımların da kavramsal temelini oluşturur.

Yazar

Yapı Tasarım Akademisi

M.Sc. ETH İnşaat Yüksek Mühendisi

Yapı ve Geoteknik Anabilim Dalları

Yapı ve Geoteknik Mühendisliği alanlarında uzmanlaşmış, ETH Zürich mezunu inşaat yüksek mühendisi. Deprem mühendisliği, zemin dinamiği ve yapısal tasarım üzerine odaklanıyor.