Burkulma Dayanımı

EN: Buckling Strength

Bir basınç elemanının, burkulma yoluyla stabilite kaybetmeden taşıyabildiği maksimum eksenel yük.

Burkulma dayanımı, bir basınç elemanının, malzemenin akma dayanımına ulaşmadan önce burkulma yoluyla stabilitesini kaybederek taşıma kapasitesini yitirdiği maksimum eksenel yüktür. İdeal, kusursuz ve mükemmel doğrultulu bir eleman için teorik (Euler) kritik burkulma gerilmesi şu şekilde hesaplanır:

Fcr=π2E(KL/r)2F_{cr} = \frac{\pi^2 E}{(KL/r)^2}

Burada FcrF_{cr} teorik kritik burkulma gerilmesini, EE elastisite modülünü, KK etkin boy katsayısını, LL eleman boyunu ve rr atalet yarıçapını ifade eder. Gerçek elemanlardaki başlangıç eğriliği, artık gerilmeler ve yükleme dışmerkezliği gibi kusurlar, gerçek burkulma dayanımını bu teorik değerin belirgin şekilde altına çeker.

Bu nedenle tasarım yönetmelikleri, burkulma dayanımını doğrudan Euler formülüyle değil, narinlikNarinlikBir basınç elemanının burkulmaya olan yatkınlığını niteleyen, boyu ile enkesit geometrisini ilişkilendiren tanımlayıcı özellik. oranına bağlı ampirik burkulma eğrileri (kolonKolonAğırlıklı olarak eksenel basınç kuvveti taşıyan, düşey ve yatay yükleri kirişten temele aktaran düşey taşıyıcı eleman. eğrileri) üzerinden, azaltılmış bir dayanım katsayısıyla hesaplar. Narinlik arttıkça bu azaltma katsayısı hızla küçülür; düşük narinlikte eleman malzeme dayanımına yakın bir kapasiteye ulaşabilirken, yüksek narinlikte burkulma dayanımı, malzeme dayanımından bağımsız olarak elastisite modülüElastisite ModülüBir malzemenin elastik bölgede gerilme ile şekil değiştirme arasındaki orantı sabiti; malzemenin rijitliğini niteleyen temel özellik. ve geometriye bağlı hale gelir.

Yazar

Yapı Tasarım Akademisi

M.Sc. ETH İnşaat Yüksek Mühendisi

Yapı ve Geoteknik Anabilim Dalları

Yapı ve Geoteknik Mühendisliği alanlarında uzmanlaşmış, ETH Zürich mezunu inşaat yüksek mühendisi. Deprem mühendisliği, zemin dinamiği ve yapısal tasarım üzerine odaklanıyor.