Yarmada Çekme Dayanımı Deneyi

Yarmada çekme dayanımı deneyi (Brazilian deneyi), standart bir silindirik betonBetonÇimento, agrega (kum, çakıl) ve suyun belirli oranlarda karıştırılmasıyla elde edilen, zamanla sertleşerek yüksek basınç dayanımı kazanan kompozit yapı malzemesi. numunesinin yan yüzeyi üzerine, çapı boyunca uzanan iki karşılıklı çizgisel basınç yükü uygulanarak, numunenin bu yükleme ekseni boyunca ikiye yarılmasına dek yüklendiği bir deneydir. Numune, yükleme çizgisi boyunca aslında yaklaşık düzgün dağılımlı bir yatay çekme gerilmesine maruz kalır; kırılma bu çekme gerilmesiÇekme GerilmesiBir kesiti uzatmaya, koparmaya çalışan, kesit alanına birim başına düşen çekme kuvveti. betonun gerçek çekme dayanımını aştığında gerçekleşir ve dayanım, kırılma yükünden basit bir formülle geriye hesaplanır:

$$f_{ct} = \frac{2P}{\pi L D}$$

Burada $f_{ct}$ yarmada çekme dayanımını, $P$ kırılma anındaki maksimum yükü, $L$ numune uzunluğunu ve $D$ numune çapını ifade eder.

Betonun doğrudan eksenel çekme deneyi, numune uçlarının kavranması ve tam eksenel hizalamanın sağlanması pratikte oldukça zor olduğundan, yarmada çekme dayanımı deneyi betonun çekme dayanımını dolaylı ama güvenilir ve kolay uygulanabilir bir şekilde ölçmenin standart yöntemi haline gelmiştir. Bu deneyden elde edilen dayanım değeri, betonun eğilme çekme dayanımı (modül of rupture) ile doğrudan eksenel çekme dayanımı arasında bir değer olarak kabul edilir ve genellikle çatlama momentinin hesabında, döşemeDöşemeDüşey yükleri taşıyan, kullanım alanını oluşturan ve yatay yükleri diyafram olarak düşey elemanlara aktaran yatay taşıyıcı eleman. ve sahaların (pavement) tasarımında kullanılan tasarım parametrelerinden biridir.