Tek Modlu İtme Yöntemi [1][1]TBDY 2018, Madde 5.6

Tek modlu itme yöntemi, bir binanın deprem performansını değerlendirmek için kullanılan statik doğrusal olmayan analiz yöntemlerinden en basit ve en yaygın olanıdır. Yöntemde, yapının davranışının büyük ölçüde birinci (hakim) titreşim moduyla temsil edilebileceği varsayımı altında, bu moda orantılı bir yatay yük dağılımıYatay Yük DağılımıBir binaya etkiyen deprem veya rüzgar gibi yatay yüklerin, kat döşemeleri aracılığıyla düşey taşıyıcı elemanlara (kolon, perde) rijitlik oranlarına göre paylaştırılması. yapıya kademeli olarak, adım adım artırılarak uygulanır ve her adımda oluşan iç kuvvetler ile yer değiştirmeler izlenerek yapının kapasite eğrisiKapasite EğrisiPushover analizinden elde edilen, yapının taban kesme kuvveti ile tepe deplasmanı arasındaki ilişkiyi gösteren eğri. (taban kesme kuvvetiTaban Kesme KuvvetiBir binanın temel seviyesinde, deprem etkisiyle oluşan tüm kat kesme kuvvetlerinin bileşkesi olan toplam yatay kuvvet. - tepe yer değiştirmesi ilişkisi) elde edilir.

TBDY 2018, Madde 5.6’da bu yöntemi “sabit tek modlu itme” (yük dağılımının analiz boyunca sabit tutulduğu) ve “değişken tek modlu itme” (yapının rijitliği azaldıkça yük dağılımının güncellendiği, daha gerçekçi bir yaklaşım) olmak üzere iki alt yönteme ayırır. Bu yöntem, yüksek modların katkısının sınırlı olduğu, nispeten düzenli ve düşük-orta katlı binalarda güvenilir sonuçlar verir; yüksek veya düzensiz binalarda ise çok modlu itme yöntemiÇok Modlu İtme YöntemiYapının birden fazla titreşim moduna karşılık gelen itme analizlerinin ayrı ayrı yapılıp sonuçların birleştirildiği, yüksek modların katkısının önemli olduğu binalar için kullanılan statik doğrusal olmayan analiz yöntemi. tercih edilmelidir.