Rüzgâr Mühendisliği[1]CTBUH. Computational Fluid Dynamics in the Design of High-Rise Structures.Kaynağa Git

EN: Wind Engineering

Rüzgârın yapılar, cepheler ve kullanıcılar üzerindeki statik, dinamik ve aerodinamik etkilerini inceleyen mühendislik alanı.

Rüzgâr mühendisliği, atmosferik akışın yapılarla etkileşimini inceler. Taşıyıcı sistemTaşıyıcı SistemBir yapıya etkiyen düşey ve yatay yükleri zemine aktaran elemanların oluşturduğu bütün. yükleri, cephe basınçları, bina hareketleri ve yaya seviyesindeki koşullar bu alanın başlıca konularıdır. Yüklerin temel ölçeklerinden biri dinamik basınçtır:

q=12ρU2q=\frac{1}{2}\rho U^2

Burada ρ\rho hava yoğunluğu, UU tanımlanan referans rüzgâr hızı, qq dinamik basınçtır. SI birimleriyle ρ\rho kg/m³ ve UU m/s alındığında qq Pa olur.

Yapı yüzeyindeki gerçek basınçların belirlenmesi için şekil, yükseklik, türbülans ve basınç katsayıları gerekir. Esnek yapılarda rüzgârın zamanla değişimi ile doğal titreşim özellikleri birlikte değerlendirilir. Örneğin 30 m/s rüzgâr hızı ve 1,25 kg/m³ hava yoğunluğu için dinamik basınç yaklaşık 560 Pa olur. Türkiye’de bina rüzgâr yükleri TS EN 1991-1-4 ve TS 498 gibi standartlarla belirlenir.

Bu terim hakkında detaylı yazıGökdelen Tasarımını Etkileyen Faktörler →

Yazar

Yapı Tasarım Akademisi

M.Sc. ETH İnşaat Yüksek Mühendisi

Yapı ve Geoteknik Anabilim Dalları

Yapı ve Geoteknik Mühendisliği alanlarında uzmanlaşmış, ETH Zürich mezunu inşaat yüksek mühendisi. Deprem mühendisliği, zemin dinamiği ve yapısal tasarım üzerine odaklanıyor.