Omori Yasası

Omori yasası, Japon sismolog Fusakichi Omori tarafından 1894 yılında ortaya konan, bir ana depremin ardından meydana gelen artçı depremArtçı DepremAna depremden sonra, aynı fay bölgesinde veya yakınında meydana gelen, genellikle ana depremden daha küçük büyüklükteki takip depremleri. sıklığının, ana depremden sonra geçen zamanla yaklaşık olarak ters orantılı biçimde azaldığını ifade eden ampirik bir istatistiksel yasadır. Buna göre artçı depremler en yoğun şekilde ana depremden hemen sonra gerçekleşir ve zaman ilerledikçe sıklıkları hızla, ancak tamamen durmadan azalır.

Modifiye edilmiş Omori yasası (Utsu tarafından genelleştirilen hali), bu azalma eğrisine bir sabit ekleyerek modeli daha da hassaslaştırır:

$$n(t) = \frac{K}{(t+c)^p}$$

Burada $n(t)$ ana depremden $t$ zaman sonraki artçı deprem sıklığını, $K$ ve $c$ ölçekleme sabitlerini, $p$ ise azalma hızını belirleyen (genellikle 1’e yakın) üstel katsayıyı ifade eder. Bu formül günümüzde artçı deprem tahmin modellerinin (deprem öngörüsüDeprem ÖngörüsüBir depremin ne zaman, nerede ve ne büyüklükte olacağının kısa vadede kesin olarak tahmin edilmesi çabası; günümüz bilimi bunu güvenilir şekilde yapamamaktadır. çalışmalarının bir parçası olarak) temelini oluşturur; bir ana depremden sonraki günler ve haftalar için belirli bir büyüklüğün üzerinde artçı deprem gözlenme olasılığı bu sayede istatistiksel olarak tahmin edilebilir, ancak yasa yalnızca ortalama eğilimi tanımlar, tekil bir artçı depremin tam zamanını veya büyüklüğünü öngöremez.