Mikrobölgeleme

Mikrobölgeleme, bir şehir veya yerleşim alanını, geniş bölgesel deprem tehlike haritalarının yakalayamayacağı kadar küçük ölçekte değişen yerel zemin koşullarına (zemin sınıfı, kayma dalgası hızıKayma Dalgası Hızı (Vs_30)Zemin yüzeyinden 30 metre derinliğe kadar olan tabakadaki S dalgası hızının ağırlıklı ortalaması; yerel zemin sınıfının belirlenmesinde kullanılan başlıca jeoteknik parametre., zemin doğal periyodu, sıvılaşmaZemin SıvılaşmasıDoygun gevşek kum zeminlerin deprem sırasında taşıma gücünü kaybederek sıvı gibi davranması. potansiyeli, şev duraylılığıŞev StabilitesiDoğal veya yapay bir şevin, kayma yüzeyi boyunca göçmeye karşı gösterdiği direncin güvenlik katsayısı ile ifade edilmesi.) göre alt bölgelere ayıran detaylı bir haritalama çalışmasıdır. Bu çalışma; sondajSondajZemin tabakalarının yapısını, özelliklerini ve yeraltı suyu seviyesini belirlemek amacıyla yapılan, örnek alma ve arazi deneylerine imkan tanıyan kuyu açma işlemi., jeofizik ölçüm (mikrotremor ölçümüMikrotremor ÖlçümüRüzgar, trafik ve insan faaliyeti gibi kaynaklardan oluşan çok küçük genlikli ortam titreşimlerinin ölçülerek zeminin doğal periyodunun tahmin edildiği, deprem gerektirmeyen düşük maliyetli yöntem. gibi) ve laboratuvar deneylerinden elde edilen yoğun veriye dayanır.

Mikrobölgeleme haritaları, aynı genel deprem tehlike bölgesi içinde bile, bir mahalleden diğerine zemin büyütmesinin veya sıvılaşma riskinin çok farklı olabileceğini gösterebilir; bu bilgi imar planlamasında hangi bölgelerin yapılaşmaya daha uygun olduğunun, hangi bölgelerde ek zemin iyileştirmesi (ıslahIslah (Zemin İyileştirme)Zayıf veya sorunlu bir zeminin mühendislik özelliklerini (dayanım, sıkışabilirlik, geçirgenlik) iyileştirmek amacıyla uygulanan yöntemlerin genel adı.) gerekeceğinin belirlenmesinde kritik rol oynar. Büyük şehirlerdeki (İstanbul gibi) deprem master planları, genellikle bu tür mikrobölgeleme çalışmalarına dayanır.